M.Soroush(تو،تولد یک طو فان....

 

 آسمان تکیه به دستان تو دارد عباس

 

مرغ حق لانه به ایــــوان تو دارد عباس

 

---

 

اینجا که تمام عشق معنا شده است

 

هر آینه سرگرم تماشا شده است

 

لا حــــــــــــــول ولا قوّة الا بـالله

 

خورشید به روی نیزه بر پا شده است

                                                                      م.سروش  محرم ۸۷ 

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در پنجشنبه سوم دی 1388 ساعت 16:15 موضوع | لینک ثابت

 

 روز اول آشنایی مان...

 

  ...برف می بارید

 

و پدیدار شد در مقابل چشمانمان بهشت

 

+++++++++

    حرفهای ساده بین من و تو

 

                           باز هم شروع می شود

 

                                        ((ساده مثل آب

                                                 

                                                        مثل آفتاب…

                       

                                           از انتها به ابتدا

                                  

                                                  مرور می کنی مرا

                                           

                                              و بی گمان، عبور می کنی

                                     

                                                      _شبیه لحظه های کاغذی شدم

                               

                                       که دلنوشته های قاصدک به دوش می کشد_

 

سکوت محض لحظه ها دوباره زاده می شود

 

                                         تبی شبیه سوز سرد

         

                                                        میان دستهای ما

             

                                              عبور داده می شود

 

تو بی خیال می روی

 

          و من خیال می کنم

  

                        شبیه کاغذی شدم 

    

                                    که از تب عبور تو

          

                                     به دست شعله های گرم

                

                                                      به نور داده می شود.

                                                                  ***          م.سروش

 

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در جمعه دهم مهر 1388 ساعت 19:5 موضوع | لینک ثابت

 

                                              ســـــــــــــــــــــــلام(با دست چپ

 

کوچتر از آنم که ابراز بزرگی کنم

و با بزرگان یکجا نشینی

 

سلام" را گفتم محض سلامتی

سلامتی همه ی کسانی که دوستشان می دارم

 بگذر 

 

 

 

تنها

 

دو گام تا شهادت

 

راه باقی  بود

 

تو_خود_

 

یارای گام برداشتن نداشتی

 

حالا

 

هــــــــی!هـــ.........ی ! با تو ام

 

کم نیاوری(کم که آوردی)بیش از این کم نیاوری

 

 

سبکباران خرامیدند و رفتند           مرا بیچاره نامیدند و رفتند

 

سواران لحظه ای تمکین نکردند    ترحم بر من مسکین نکردند

 

سواران از سر نعشم گذشتند       فغانها کردم اما بر نگشتند

 

اسیر و ز خمی و بی دست پا من   رفیقان این چه سودا بود بامن

 

اگر دیر آمدم مجروح بــــــودم           اسیرقبض و بنـــد روح بـــــودم

 

در بـــــــــاغ شهادت را نبندید             زما بیــــچارگان زان سو نخندید

 

رفیقانم دعـــا کردند و رفتنـــد    مرا زخمی رهــــا کــــردند و رفــــــتند

 

رها کردـــــند در زندان بمانــــم   دعا کردند کردند سرگردان بماــنم

 

دلم تا دست بر دامان در زد   دو دستی سنگ شیون را به سر زد

 

امیدم مشت نومیدی به در کوفت   نگاهم قفل در میخ قدر کوفت

 

که در دستی که که در فصل اقاقی   به روی عاشقان در بسته ساقی

 

بر این دروای من قفلی لجوج است   بجوش ای اشک هنگام خروج است

 

 *شرمنده ی روی گل همه ی دوستانی که دعوت کردن و نتونستم سر بزنم

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در پنجشنبه یکم مرداد 1388 ساعت 19:51 موضوع | لینک ثابت

 

صلاح از ما چه می جویی؟....

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" 

حرف ندارد این چهار حرفی(به اضافه یک)

 

بی ربط نیست :((لیلتکم....

 

حروف سربی

 

((نامه های های کهربایی))

 

که

 

رد پایت گم نشود/دنیای مجازی

 

حالا

 

بیا قدمهایت را بگذار

 

کنار دریایی که ماسه ندارد

 

جذر که نه

 

مد هایش کلافه ات نمی کنند

 

ماه را سر و ته می بینی/نمی بینی؟

 

یکسال نه

 

یک قرن گذشت

 

از ساعت شش و نمیدانم چند دقیقه

 

اعجاز دنیای مجازی:عیدی وجود ندارد

 

اما

 

سرو ته حروف را که می زنم

 

.عید...

 

می آید 

 

                                                                                          م.سروش فروردین ۸تاد و هشت

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388 ساعت 10:21 موضوع | لینک ثابت

 

                              نه

 

                               الان نباید میومدم،زود بود الان ...خیلی زود(میترسیدم دیر بشه

                              اما(کلاْ ) نشد

 

                در آن چشمه گم شد پریــــــــــماه من          که هر گز نرفته ست از یـــــــــــــاد من

 

 ** گاهی کمی گذشت،و صرفنظر کردن از هممممه خواسته هامون می تونه مسبب یه اتفاق خوب بشه،من مطمئن بودم که می شد !!!

:::::::"::::::::":::::::::::::::::::::::::::::"::::::::::::::::::::::::::::::::::::"::::::::::::::::::::::::::::::

 

«۱»

 

حالا که تمام گلهای قالی را شمرده ام

 

سرم را بالا می گیرم

 

و تورا"رفته ای به سیلان

 

که چایی ای بیاوری

 

 تا هر گز سرد نشود"

 

می یابم.

 

 

«۲»

 

مهم نیست

 

که تو چشمهای مرا گرفته ای

 

به بازی

 

مهم اینست که:

 

کودکی ات مبارک

 

 

«۳»

 

می پرسند این روزها

 

                   ابراز علاقه پروانه را به شمع

 

                                                     که منجر نمی شود

 

                                                                          به"نسوختن"

 

   و هر گز هایی که بر گرد فرو ریختن

 

                                               نازل می شود.

 

        استیضاح نور

 

                         فایده ای ندارد

 

                                                و می پیچند طو مار پروانه را

 

                                                                                 با نام شمع

 

-    -      -       -       -     -       -     -        -          -           -            -                -

 

 

«مهندسی شعر»

 

تغییر می کند ژن شاعر

 

ورژن جدید شعر

 

ظاهر می شود

 

 

« صدو نوزده »

 

ساعت گویا

 

گویا

 

زمان از دستش در رفته است

 

 

« ریـا »

 

به ستوه آمده ام

 

از اینهمه

 

سطوح ساده و بی ریا

 

 

و اما هذیان...

 

در جبر خطوط

 

          دستم را به زیر چانه ام ـبه علامت سوال ـ می زنم

 

                                                       لبهایم که جفت می شوند

 

                                                             یک نفر سوال مرا بوسه می انگارد

 

  و چشمان خیره ام را

 

                        نگاه محبت آمیزی

 

                              و خوشه خوشه می چیند

 

                                                      علفهای هرزی

 

                                                              که خیالش را

 

پر کرده اند

 

                                                                                                    م.سروش

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در دوشنبه بیست و ششم اسفند 1387 ساعت 20:21 موضوع | لینک ثابت

                                         

                                                      هفت بهمن ماه

---

                                                      Sall I Testify...?

 

جان،امانتی است که باید به جانان رساند؛

 

اگر خود ندهی،خواهند ستاند؛

 

فاصله ی مرگ و شهادت،همین خیانت درامانت است...

 

/////////////////////////   شانه هایت را

                             

                                ـ ای که آرام به فردا رفتی ـ

 

                                  هق هق،گریه می کنم

 

                                   غافل که می شوم

 

                                        در تلاطم اشکهایم

 

                                  پهنای صورتم نمکگیر میشود

 

شایسته می شوم ،که با کویر هم آواز شوم

 

آآآآآی ،ای انکه در خیال سبز سروها ریشه می دوانی

 

به آسمان

 

سلام ما را برسان

 

بیهوده نیست ،نبودنت

 

که اینجا

 

تمام دوستان

 

در زادگاه زمان

 

و هرگز کسانی که با تو بوده اند

 

هم 

 

همراهیت می کنند با کویر

 

در قطعه ای که آسمان سرود                  

                                         

                                      ۵ ضربدر ۳۶۵ روز

 

رستوران(۱)

 

آمدم

 

نشستم

 

نمی دانم به دل چه کسی

 

 

بانک

 

با امضای شبیه عصای من

 

پیرمرد

 

کارش راه افتاد

 

 

دوره گرد (۲)

 

خشکه نانها را که به او دادم

 

نمک گیر شد

 

 

کلاس جراحی !

 

بینی های سرازیر

 

افت دمای کلاس !

                        

بقیه را در ادامه مطلب بخوانید                                م.سروش  دی ماه ۸۰وهفت

 

پ.ن ۱ : وَاصْبرْ وَ ما صَبْرُکَ اِلاّ بالله

 

پ.ن ۲ :از غم دوست درین میکده فریاد کشم/دادرس نیست که در هجر رخش دادکشم

داد و بی داد که در محفل ما رندی نیست/که برش شکوه برم داد ز بی داد کشم

 

پ.ن ۳ : این روزها که میگذرد شا دم...در این ایام ،آشنایی با یک(نمیدانم چه نامش بنهم) آشنا،معلم،حبیب،طبیب،قوم ،خویش ،برادر،خواهر... زندگی بنده را پر از خیر و نیکویی نموده،الحمدلله الذی...

نقطه عشق نمودم به تو هــان سهو مکن/ ور نه تا بنگـــــری از دایـــــره بیرون باشی

 

ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در شنبه بیست و یکم دی 1387 ساعت 22:2 موضوع | لینک ثابت

  لیلة ال....  ؟

 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

صدای " ای ایران ای مرز پر گهر..." را می شنیدم

 

همراه با غژ و غژ ویلنی(هر چند صدا ضعیف بود)که

 

دستها هم او را یاری میکردند

 

و سپس

 

"یاروم مشکل پسنده..."

 

دریکی از خیابانهای "اردیبهشت"ی این شهر

 

و بعد...

 

نمیدانم روح چگونه روح پیامبر مهر و محبت آزرده شد !

 

که خاطر سایه های رقصان را آزرد و صداقط(بخوانید صداقت) شد.

 

نفهمیدم که این شادی

 

به مناسبت شب محرم بود

 

و یا اینکه به مناسبت کشتار مردمان بی دفاع!!

 

یا اینکه جشن  تولد همان عیسی(ع)بن مریمی بود که پیام آور محبت

 

ودوستی بین انسانها بود و بر خیال ظالمان نمک می پاشید 

 

هم او که ظلم را نپذیرفت و گفت: بمیرید ولی نپذیرید

 

 

ما را چه میشود

 

ای انسانها

                                                                                      م.سروش                                        

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در پنجشنبه بیست و هشتم آذر 1387 ساعت 0:0 موضوع | لینک ثابت

 

            دوستـــــان  بم (۱و۴) را اینجا بخوانید - لطفا کلیـــک کنید...

                                        

                                           <<طامــــــــــــــــــــات>>

                    

         

              و همچنین بم (۲ و ۳) را اینجا بخوانید....

 

                                          <<چکـــــــــــــــاو >> 

 

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387 ساعت 23:55 موضوع | لینک ثابت

             

                                               هشتـــــــــم آبــــــان

                     بازگشــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت                

     ..... <<< تولــــد ت مبـــــــــــــــــــــــــــــــــارک >>>>....

                                       

 

............................................................ و اما بعد:قصة العشق لا انفصام لها

 

سه شنبه،زمانی که کوه آفریده شد.

                                      چه انفصال ناگهانی !

دوست داری /بی محابا مهربان باشی/تازه می فهمی/

 

مهربان بودن چه آسان است/ با تمام چیزها از سنگ تا انسان

                                                                                   (قیصر)

ـــــــــــــــــــــــــ به قیصر... ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

و گفتند:

     که صبر را کلافه کرده بودی

 

                                           و مرگ را

 

                                                        ((ذره  ذره

 

                                                                       مثقال مثقال  ))

                                       

                                                                                            ربــــــــــــــــــودی.

                                                                                                          م.سروش ـفروردین۸۷

                               

 

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در چهارشنبه هشتم آبان 1387 ساعت 9:44 موضوع | لینک ثابت

 

  جای رد پای من

    

                 جای رد پای ما

        

                              روی صحن مسجد قبا

         

                                          روی روزهای پر ز اشتیاق

                               

                                             از کنار ایستگاه

                                         

                                                                تا ورودی خدا... دیده می شود.

 

 نم نمک می شدم اسیر

            

                  کم کمک می شدم صدا

                     

                                             خنده های بی صدای آب

                                   

                                                                       عابران ناگهان کجا

                                                   c  c  c

 

  باید این خیال خام را

                 

                   - از گذشته تا ابد

                                  

                                           از همیشه تا کنون-

                

                         زیر تخت سنگ

                              

                                        پشت ایستگاه

                                      

                                                             رو به روی خانه خدا

                                              

                                                                          چال کرد !   

                                                                                      م.سروش خرداد هشتاد و هفت

 

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در دوشنبه بیست و نهم مهر 1387 ساعت 22:10 موضوع | لینک ثابت

خیلی کور حواندی

                  

              که من از چشمانت خود را به پایین پرت کنم

                  

                                      و آنجا که رسیدم

                     

                                            دیگران خیال کنند که از چشمت افتاده ام.

 

و بی خیال از اینکه اعتماد لگد کوب خواهد شد

                                                             

                                                               یا نه

 

 بسپار دستهایت به دست باد

                                     

                                     مثل برگ ،

 

که چنار می خندد

 

وقتی در بی اعتنایی عابران

                                 

                                  ریز ریز می شوند؟

                                                                      م.سروش۱۱/۴/۸۷

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در یکشنبه بیست و هفتم مرداد 1387 ساعت 0:21 موضوع | لینک ثابت

 

 با این هوا ــ ای پیرهن ــ امشب چه سرد است     ای یوسف دل این زمستان چاه درد است

 

 بی آنــــــکه در دستـــت ترنجی دیـــده باشــی      مطرود گردیدست دستانت که طرد اسـت

 

 هفت آســـمان را در مــن امشب گر بجویـــــی       منــظومه ها بسـیار ، اما مـاه فرد اســت

 

 گفتــی که دســـــــــتان زلـیــخا را ببنـــدیـــــــم      دست چه کس این پیرهن را پاره کرده ست؟

 

 در قحـــــــطی عشق آمــــــدم اینجا و دیــــــدم       آن واژه های مانده بر جـــا ، زرد زرد است

 

 یک آینه خورشـــــید باش ای دوست،زیــــــــــرا       حال و هوای این حوالی سخت سرد است

 

                                                                                                     م. سروش ۲۳خرداد ۸۷

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در سه شنبه چهارم تیر 1387 ساعت 20:13 موضوع | لینک ثابت

 

.....باد می رفت به سر وقت چنار،من به سر وقت خدا می رفتم...    

 

قسم

 

نفسم تند شده

 

          تب و تابی دارم

 

                   ــ به درازای زمان

 

                                و به پهــــــــــــــــــــــــــــــــنــای کویـــــــــــر

 

                      دستهایت زمن خسته مگیر

                                       c  c  c 

                                                          دوستت مــــــی دارم

.................................................................................................

تصور ( ۲ )

  زنجیر را

 

        از میان خیل واژگان

 

                             جدا کنید

دل به او ببندید و

 

           گو شـــــــه ای

 

                             او را رهـــــــــــــا کنید !

.................................................................................................

مجرم

 

(( بهار  ))

 

      طاقت کندن گیس درختان را نداشت

                        پس

 

                              قاضی شد

 

                                           و این خبط را

 

                                بر عهـــــــده ی پا ئـیــــــــــــــــــــــز گذاشـــــــــــت   

 

...........................................................م.سروش بهمن هشتادوشش                                      

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در پنجشنبه شانزدهم خرداد 1387 ساعت 15:39 موضوع | لینک ثابت

                                             خردادِ من

 

                                                      بیهوده خرده مگیر بر دادِ (فریاد)من  

 

                                                           گر می توانی

 

                                                                 بستان دادِ من

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ م.سروش (همین امروز)

                                شورم مگر؟

 

                                            تلخم اگر

 

                                                      ببین !

 

                                                              ز کویر دلت گذشته ام

.............................................................................................

       امروز

 

             در یک بحث داغ

 

                                 زبانم سوخت

 

                                         می دانی !

 

                                                        آخر ، بحث تو بود

                                                                                               م.سروش   ۸۳ 

 

نوشته شده توسط میثم نصیری در شنبه چهارم خرداد 1387 ساعت 20:2 موضوع | لینک ثابت